Sipas Marcus Aurelius dhe filozofisë stoike, zgjimi herët konsiderohej akt virtyti sepse tregonte disiplinë dhe përkushtim ndaj detyrës. Ai besonte se njeriu është krijuar për të vepruar dhe për të kontribuar në shoqëri, jo për të kërkuar vetëm rehati personale.
Stoikët e shihnin përtesën si një pengesë për zhvillimin moral. Të ngriheshe nga shtrati edhe kur ishte e vështirë do të thoshte të zgjidhje arsyen mbi dëshirat e momentit, duke ushtruar vetëkontrollin dhe forcën e karakterit.
Për Marcus Aurelius, çdo mëngjes ishte një kujtesë se jeta është e kufizuar dhe duhet përdorur me qëllim. Prandaj zgjimi herët nuk ishte thjesht zakon praktik, por një mënyrë për të jetuar sipas virtytit, përgjegjësisë dhe vetëdijes stoike.
