Pretendimi për dështimin e çdo pasardhësi të Ali Khamenei

Pahlavi argumenton se problemi nuk është vetëm udhëheqësi aktual. Ai beson se vetë struktura e sistemit është e paqëndrueshme. Sipas tij, çdo pasardhës do të trashëgonte të njëjtin model autoritar. Ai e sheh sistemin si të mbyllur ndaj reformave reale. Prandaj, ndryshimi i individit nuk do të sillte ndryshim thelbësor.

Ai pretendon se pushteti i përqendruar tek Lideri Suprem krijon krizë të vazhdueshme. Mekanizmat aktualë nuk lejojnë ndarje të vërtetë të pushteteve. Çdo udhëheqës i ri do të përballej me të njëjtat kufizime strukturore. Kjo, sipas tij, do të çonte në dështim të përsëritur. Prandaj ai kërkon transformim sistemik.

Nga ana tjetër, mbështetësit e sistemit argumentojnë se stabiliteti ruhet përmes vazhdimësisë. Ata besojnë se tranzicioni i brendshëm mund të ndodhë pa rrëzim të regjimit. Çështja e pasardhësit mbetet delikate dhe strategjike. Debati për të ardhmen e udhëheqjes është intensiv. Kjo e bën situatën politike edhe më të ndjeshme.

🚨Thirrja drejtuar ushtrisë dhe Islamic Revolutionary Guard Corps👇👇